Povodom nedavnih medijskih napada na patrijarha srpskog Porfirija, potpredsednik Srpske lige, Aleksandar Đurđev, osudio je te napade kao deo sistematske kampanje usmerene na diskreditaciju patrijarha i slabljenje Srpske pravoslavne crkve. On je istakao da je Crkva ključni stub srpskog naroda, kako u duhovnom, tako i u nacionalnom i istorijskom smislu.
Đurđev je naglasio da patrijarh Porfirije od trenutka svog izbora nije imao mira, te da ga napadaju s različitih strana. Kritike su dolazile od onih koji ga smatraju previše nacionalnim, ali i od onih koji ga vide kao previše pomirljivog. Ovakvi napadi, prema Đurđevu, ukazuju na to da Porfirije radi u interesu Crkve i naroda, a ne nekih političkih ili medijskih centara moći. Zbog toga, smatra on, zaslužuje podršku i poštovanje.
Đurđev je takođe istakao da se u Srbiji već godinama vodi organizovana kampanja protiv svega što predstavlja tradiciju, porodicu, veru i nacionalni identitet. U tom kontekstu, ukazao je na sve učestalije napade na Srpsku pravoslavnu crkvu, patrijarha, manastire i sveštenstvo. Prema njemu, to nije slučajnost, već deo šireg kulturnog i političkog sukoba koji ima za cilj da relativizuje značaj hrišćanstva i potisne veru iz javnog života.
On je kritikovao licemernost onih koji se zalažu za toleranciju i ljudska prava, a istovremeno pokazuju netrpeljivost prema hrišćanima. Đurđev je ukazao na dvostruka merila u društvu, gde je politički korektno ismevati hrišćane, dok bi sličan tretman prema bilo kojoj drugoj religijskoj zajednici bio smatran govorom mržnje.
Predložio je da Srbija ustanovi Nacionalni dan molitve, po uzoru na Sjedinjene Američke Države, kako bi se pokazalo da se Srbija ne stidi svoje pravoslavne vere. On smatra da je vreme da se svi građani okupe u molitvi za mir i jedinstvo, bez obzira na političke razlike, a narod koji se moli pokazuje duhovnu snagu.
Đurđev je podsetio da je Srpska pravoslavna crkva kroz vekove sačuvala srpski narod u trenucima kada nije bilo države, vojske ili drugih institucija. Manastiri su bili mesta obrazovanja i očuvanja kulture, dok je sveštenstvo čuvalo narod u teškim vremenima. Svaki napad na Crkvu, smatra on, predstavlja napad na istorijsko pamćenje, duhovni identitet i državotvornu svest srpskog naroda.
Predložio je da Republika Srbija donese odluku kojom bi se ustanovio Nacionalni dan molitve, kao simbol duhovnog jedinstva srpskog naroda. Đurđev je naglasio važnost očuvanja duhovnih korena i tradicije, te je pozvao sve aktere da se ujedine u ovoj inicijativi.
On je ukazao na to da je Crkva bila oslonac srpskom narodu kroz istoriju, čak i kada je narod bio suočen s težim izazovima. U tom smislu, pozvao je na okupljanje naroda u molitvi i duhovnom preporodu, kako bi se očuvala vera i tradicija.
Đurđev je apelovao na medije i političke aktere da prekinu sa kampanjom protiv patrijarha i Crkve, te naglasio da je neslaganje legitimno, ali da ne sme postati način vređanja i omalovažavanja. On je zaključio da ko brani Crkvu, brani Srbiju, dok rušenje Crkve predstavlja rušenje jednog od poslednjih stubova srpskog identiteta.
S obzirom na sve navedeno, poručio je da je važno da Srbija ne kopira strane ideologije, već da se oslanja na dobre primere koji jačaju nacionalno jedinstvo i duhovnu odgovornost.
