Kineski naučnici su napravili značajno otkriće koje može da pruži odgovore na pitanja o poreklu i opstanku ljudske vrste. U njihovoj studiji, objavljenoj u prestižnom časopisu „Nature“, predstavljeni su prvi molekularni dokazi o ukrštanju između Homo erectusa, našeg pretka, i Denisovaca, bliskih srodnika Neandertalaca. Ova istraživanja otkrivaju kompleksnu mrežu međusobnog razmnožavanja različitih ljudskih vrsta koje su postojale u prošlosti.
U DNK modernih ljudskih vrsta, uključujući Homo sapiens, prethodna istraživanja su pronašla takozvane „super-arhaične“ markere, koji su ostaci starijih nepoznatih vrsta. Ovi markeri su bili klasifikovani kao „populacije duhova“, jer njihovo poreklo nije bilo jasno. Međutim, nova studija pruža konkretne dokaze da su se različite ljudske vrste ukrštale, što ukazuje na to da su, uprkos različitim adaptacijama na svoja okruženja, bile sposobne za međusobno razmnožavanje.
Naučnici su analizirali proteine iz zubne gleđi šest fosila – pet muških i jednog ženskog – starih oko 400.000 godina, koji su pronađeni na različitim lokacijama u Kini. Izolovali su dva ključna proteina, od kojih je jedan, M273V, bio presudan za ovo istraživanje. Ovaj protein je otkriven u svim analiziranim fosilima Homo erectusa i ranije je pronađen u zubima Denisovaca. To ukazuje na to da su se Homo erectus i Denisovci sreli, ukrstili i dobili plodno potomstvo pre otprilike 400.000 godina. Ovo predstavlja najstariji poznati slučaj ukrštanja među ljudskim vrstama i prvi put uključuje Homo erectusa, koji je do sada bio manje istraživan.
Homo erectus se pojavio u Africi pre oko dva miliona godina i bio je prvi čovek koji je hodao potpuno uspravno. Njegova sposobnost izrade alata i prilagodljivost omogućili su mu da se proširi na Aziju i Okeaniju, gde je preživeo sve do pre 100.000 godina, čime postaje najdugovečnija ljudska vrsta u istoriji. U poređenju s njim, Homo sapiens postoji „samo“ oko 200.000 godina.
Novo otkriće dodatno osvetljava genetsku raznolikost unutar ljudske vrste. Dosadašnja saznanja su ukazivala na to da su se Homo sapiens ukrštali sa Neandertalcima, ostavljajući do četiri odsto svog genoma, kao i sa Denisovcima. Ova ukrštanja su moderan čovek obogatila genetskim darovima, kao što su geni koji omogućavaju preživljavanje na visokim nadmorskim visinama, kao što je slučaj sa stanovnicima Himalaja.
Osim toga, DNK Neandertalaca je doprinela razvoju gena koji su nam omogućili da izdržimo hladnoću i poboljšali naš imuni sistem, ali su takođe doveli i do predispozicija za određene mentalne bolesti, uključujući depresiju. Najnovije istraživanje je otkrilo još jedan zubni protein koji se čini jedinstvenim za Homo erectus, što može predstavljati novi genetski marker za identifikaciju ove vrste.
Paleoantropolog Antonio Rosas, koji nije bio deo studije, naglašava značaj ovog otkrića, ističući da su molekularni podaci konačno potvrdili ranije sumnje. On napominje da su se Denisovci kasnije ukrštali sa Homo sapiensom, zbog čega neki ljudi, kao što su Filipinci, nose DNK Homo erectusa.
Rosas takođe sugeriše da bi u Africi mogli postojati ljudi koji nose DNK koja potiče od Homo erectusa, što bi moglo biti otkriveno u budućnosti. Ova vrsta, sa svojom dugom istorijom, može postati ključna u razumevanju ljudskog porekla, nadmašujući čak i Neandertalce i Denisovce.
Sve u svemu, ova istraživanja otvaraju nova vrata u razumevanju naše evolucije i genetske raznolikosti, pružajući uvid u to kako su se različite ljudske vrste međusobno povezivale tokom vremena.
