Predsednik Sjedinjenih Američkih Država, Donald Tramp, stvorio je bliske odnose sa Đanijem Infantinom, predsednikom Međunarodne fudbalske federacije (FIFA), dok su se zajedno nalazili na Svetskom prvenstvu u fudbalu koje se održava u Sjedinjenim Američkim Državama, Kanadi i Meksiku. Ova saradnja može potencijalno dovesti do nečega što prevazilazi sport, a to je mogućnost da Infantino postane generalni sekretar Ujedinjenih nacija, kada trenutni sekretar, Portugalac Antonio Guterres, napusti svoju poziciju.
Prema izvorima iz Njujork posta, Tramp ima ambiciju da vidi Infantina na ovoj važnoj međunarodnoj poziciji, kako bi poboljšao odnose sa Ujedinjenim nacijama i dodatno promovisao interese Sjedinjenih Američkih Država. Tramp veruje da bi Infantino, kao „njegov kadrovik“, mogao da pomogne u ostvarivanju ovih ciljeva. Ovaj potez bi mogao biti ključan za Trampovu administraciju, koja se suočava sa brojnim izazovima u globalnoj areni.
Da bi Infantino mogao da postane generalni sekretar UN, Tramp će morati da ubedi većinu članova Saveta bezbednosti, kao i Generalnu skupštinu UN, da je sportski funkcioner sposoban da obavlja ovu složenu i značajnu funkciju. Tramp je pohvalio Infantina kao osobu koju „poštuju svi širom sveta“ i istakao njegove „posebne sposobnosti ujedinjavanja ljudi“. Infantino je prošle godine dobio FIFA Nagradu za mir, što dodatno naglašava njegovu reputaciju kao lidera koji može da inspiriše i okuplja ljude.
Tokom 23. Mundijala, Infantino je, na Trampovu intervenciju, uspeo da izdejstvuje ukidanje crvenog kartona i suspenzije američkom fudbaleru Folarin Balogunu. Ovakvi potezi doprinose sticanju poverenja i bliskosti između Trampa i Infantina, što može biti od značaja za buduće političke i sportske odluke.
Međutim, trenutno nema informacija o tome da li je Infantino uopšte dobio ponudu za ovu funkciju ili da li će je razmotriti. On je već izrazio želju da se bori za novi mandat na čelu FIFA, gde zarađuje više od pet miliona evra godišnje. S druge strane, pozicija generalnog sekretara UN donosi značajno manji prihod, koji bi bio manje od pola miliona evra godišnje. Ova finansijska razlika može značajno uticati na Infantinu odluku.
U svetlu ovih informacija, postavlja se pitanje kako bi eventualna Infantinoova kandidatura za generalnog sekretara UN bila prihvaćena u međunarodnoj zajednici. S jedne strane, Tramp i njegovi saveznici mogli bi smatrati Infantina kao sposobnog kandidata koji bi mogao da doprinese boljem razumevanju između Sjedinjenih Američkih Država i drugih zemalja. S druge strane, mnogi bi mogli biti skeptični prema njegovim sposobnostima da vode tako ozbiljnu organizaciju kao što su UN.
Osim toga, postoje i etička pitanja koja se postavljaju u vezi s mogućim izborom sportskog zvaničnika na tako visoku poziciju. Uloga generalnog sekretara UN zahteva duboko razumevanje međunarodnih odnosa, diplomatije i kompleksnosti globalnih problema. Iako Infantino ima značajno iskustvo u vođenju FIFA, izazovi sa kojima se suočava UN su daleko složeniji i zahtevaju drugačiji skup veština.
Nadalje, Trampova strategija može biti i pokušaj da se uspostavi nova vrsta međunarodnog vođstva koje bi moglo favorizovati Sjedinjene Američke Države i njihove interese. U tom smislu, Infantino bi mogao predstavljati simbol promene i mogućnosti za Trampa da ojača svoj položaj na svetskoj sceni.
U svakom slučaju, dalja dešavanja će pokazati da li će Infantino biti razmatran za ovu prestižnu poziciju i kako će se razvijati odnosi između Sjedinjenih Američkih Država i Ujedinjenih nacija pod vođstvom novog generalnog sekretara, ukoliko do toga dođe. Ova situacija ostaje otvorena i predstavlja zanimljivu tačku rasprave u svetu politike i sporta.
