U Univerzitetskom kliničkom centru Vojvodine (UKCV) po prvi put je uspešno izvedena epiduralna adhezioliza, procedura koja se koristi za lečenje bolesnika sa hroničnim aksijalnim bolom. Ovaj postupak je posebno koristan za pacijente koji pate od sindroma neuspešne hirurgije kičme (FBSS), diskus hernije, stenoze spinalnog kanala i hronične radikulopatije. Prema informacijama iz UKCV-a, intervencija je sprovedena kod tri pacijenta, svi su se nakon zahvata osećali dobro i istog dana su otpušteni na kućno lečenje.
Epiduralna adhezioliza je minimalno invazivna procedura koja se koristi kako bi se mehaničkim i hemijskim putem razgradile fibrozne adhezije u epiduralnom prostoru kičmenog kanala. Postupak su izveli multidisciplinarni tim predvođen anesteziologom i subspecijalistom medicine bola Jasminom Pejaković i anesteziologom Vladimirom Vrsajkovim sa Klinike za anesteziju, intenzivnu terapiju i terapiju bola UKCV.
Ova procedura se izvodi uvođenjem specijalnog katetera, poznatog kao Racz kateter, u epiduralni prostor, najčešće u lumbosakralnom regionu, uz rendgensku (fluoroskopsku) kontrolu. Cilj postupka je oslobađanje nervnih korenova od adhezija koje nastaju kao posledica degenerativnih promena, hronične inflamacije, hernijacije intervertebralnog diska ili nakon prethodnih hirurških intervencija na kičmi.
Razgradnjom adhezija, omogućava se bolja distribucija primenjenih lekova, lokalnih anestetika, kortikosteroida i hipertoničnih rastvora. Ova bolja distribucija smanjuje zapaljenje i pritisak na nervne strukture, što dovodi do redukcije bola i poboljšanja funkcionalnog statusa pacijenata. Epiduralna adhezioliza se posebno primenjuje kod pacijenata sa hroničnim aksijalnim bolom, sa ili bez širenja u ekstremitete, kod kojih konzervativno lečenje i standardne epiduralne injekcije nisu dale zadovoljavajuće kliničko poboljšanje.
Međutim, kao i kod svake medicinske procedure, postoje kontraindikacije za izvođenje epiduralne adheziolize. Ove kontraindikacije uključuju sistemsku ili lokalnu infekciju na mestu intervencije, poremećaje koagulacije, alergiju na primenjene lekove ili kontrastna sredstva, trudnoću ili sumnju na trudnoću, kao i nemogućnost adekvatne saradnje sa pacijentom. Poseban oprez je neophodan kod bolesnika sa neregulisanom šećernom bolešću, teškim kardiovaskularnim oboljenjima i oslabljenim imunološkim sistemom.
Uspešnost procedure zavisi od više faktora, među kojima su trajanje simptoma, stepen fibroznih promena i opšte zdravstveno stanje pacijenta. Bolji rezultati su zabeleženi kod pacijenata sa kraćim trajanjem bola, što ukazuje na važnost ranog pristupa i adekvatnog lečenja kod pacijenata koji pate od ovih stanja.
Epiduralna adhezioliza predstavlja značajan korak u lečenju hroničnog bola, omogućavajući pacijentima poboljšanje kvaliteta života i smanjenje simptoma koji su često otporni na konvencionalne terapije. Ova inovativna procedura može doneti novu nadu pacijentima koji su se suočili sa dugotrajnim bolovima i komplikacijama nakon hirurških zahvata na kičmi.
Postupak je još jedan dokaz napretka u oblasti medicine bola i saradnje multidisciplinarnih timova u pružanju efikasnijih i humanijih rešenja za pacijente. Sa sve većim brojem uspešno izvedenih intervencija, očekuje se da će epiduralna adhezioliza postati standardna procedura u lečenju hroničnih bolova u regionu, pružajući pacijentima priliku za bolji život bez bola.
