Na ulazu u srpsko selo Glušci, koje se nalazi u opštini Metković u Dubrovačko-neretvanskoj županiji u Hrvatskoj, ponovo su se pojavili uvredljivi grafiti. Ovi grafiti sadrže poruke poput „Srbe na vrbe“ i prikazuju ustaške simbole, što dodatno pogoršava već napetu situaciju između srpskog i hrvatskog stanovništva u ovom delu Hrvatske.
Meštani su primetili grafite sinoć, ali su odlučili da ne prijave incident policiji. Razlog za ovo je što, kako kažu, prethodni slični slučajevi nisu rezultirali otkrivanjem počinilaca. Ovaj fenomen nepoštovanja i nasilja prema srpskom stanovništvu u Hrvatskoj nije nov; slični grafiti su ispisani i ranije, uključujući poruke kao što su „Ubij Srbina“ i ustaški pozdrav „Za dom spremni“, koji su se pojavili u septembru prošle godine.
Tada su grafiti ispisani pred obeležavanje godišnjice stradanja srpskog stanovništva iz Glušaca 1944. godine. Tog leta, 93 meštana, uključujući žene i decu, odvedeni su u ustaški logor smrti Jasenovac. Ovaj tragični događaj duboko je urezan u kolektivnu svest preostalih meštana Glušaca, koji se suočavaju s izazovima očuvanja svoje kulture i identiteta u okruženju koje često nije prijateljsko.
Glušci su jedino selo u južnoj Hrvatskoj sa isključivo srpskim stanovništvom, a trenutno u njemu živi četrdesetak meštana. Ove brojke naglašavaju krhkost srpske zajednice u ovom delu Hrvatske, koja se suočava s istorijskim teretom, ali i sa savremenim izazovima, uključujući i probleme sa nacionalizmom i nepoštovanjem.
Povratak uvredljivih grafita u Glušcima predstavlja ne samo povredu lokalnog mira, već i podsećanje na mračne delove istorije. Ovakvi incidenti često izazivaju strah i nesigurnost među meštanima, koji se bore da očuvaju svoj identitet i kulturu u sredini koja ih ne prihvata uvek sa otvorenim srcem. U ovoj situaciji, važno je napomenuti i odgovornost državnih institucija da reaguju na ovakve incidente i pruže zaštitu manjinskim zajednicama.
Osim toga, reakcije na ovakve događaje često variraju, a meštani Glušaca su u prošlosti već izražavali osećaj bespomoćnosti. Njihovo neizveštavanje policije o novim grafitima može se tumačiti kao znak rezignacije, jer su prethodni pokušaji da se pronađu počinioci ostali bez rezultata.
U društvu u kojem se često naglašava potreba za pomirenjem i suživotom, ovakvi incidenti dodatno komplikuju situaciju. S obzirom na istorijske tenzije između Srba i Hrvata, važno je raditi na izgradnji međusobnog poverenja i razumevanja, što je dugotrajan proces koji zahteva posvećenost s obe strane.
S obzirom na sve ove faktore, očigledno je da je potrebno više akcija na nivou lokalne i državne vlasti kako bi se zaštitila manjinska prava i sprečili slični incidenti u budućnosti. Edukacija o važnosti suživota, kao i aktivna borba protiv nacionalizma i mržnje, ključni su za stvaranje bezbednijeg i pravednijeg društva za sve građane.
U svetlu ovih događaja, važno je da se glasovi zajednica koje su pogođene nepravdom čuju i da se njihov poziv na akciju ne ignoriše. Težak put prema pomirenju i izgradnji zajedničke budućnosti zahteva hrabrost, razumevanje i posvećenost svih strana.
