Tim naučnika sa Univerziteta u Bristolu razvio je inovativnu metodu analize mirisa drevnih egipatskih mumija koja omogućava identifikaciju hemijskih tragova balzamovanja bez oštećivanja uzoraka. Ova metoda, koja se oslanja na ispitivanje isparenja organskih jedinjenja (VOC) iz vazduha oko mumija, predstavlja značajan napredak u arheološkim istraživanjima, posebno u kontekstu proučavanja starih egipatskih običaja i tehnika mumifikacije.
Tradicionalne metode analize često su uključivale sečenje delova zavoja ili uzimanje uzoraka ljudskog tkiva, što je moglo dovesti do oštećenja dragocenih arheoloških artefakata. Međutim, istraživači su sada pronašli način da analiziraju miris mumija bez fizičkog oštećenja uzoraka, što je posebno važno za očuvanje ovih značajnih istorijskih objekata.
U okviru istraživanja, analizirano je 35 uzoraka koji potiču od 19 mumija iz perioda između 2000. godine pre nove ere i 295. godine nove ere. Ovi uzorci su prikupljeni iz muzeja u Evropi i Velikoj Britaniji, a obuhvataju gotovo celokupan period mumifikacije u starom Egiptu. Istraživači su koristili posebne komore za oslobađanje isparenja jedinjenja iz uzoraka, koja su zatim analizirana metodama gasne hromatografije i masene spektrometrije.
Jedan od ključnih nalaza istraživanja jeste identifikacija različitih materijala koji su korišćeni u procesu balzamovanja. Rezultati su pokazali da su se najčešće koristili masti, ulja, pčelinji vosak, biljne smole i bitumen. Tokom vekova, recepture za mumifikaciju su se menjale; ranije su korišćene jednostavnije mešavine, dok su kasnije uključivani skuplji sastojci poput smola i ulja bora, kleke i kedra.
Osim što su identifikovali sastojke, autori studije ističu da različiti istorijski periodi pokazuju prepoznatljive hemijske profile, što implicira da analiza isparenja jedinjenja može poslužiti kao minimalno invazivna metoda za određivanje starosti mumija. Ova tehnika omogućava brzo i neinvazivno preliminarno ispitivanje, čime se očuvava integritet dragocenih arheoloških uzoraka.
Miris je imao značajnu ulogu u egipatskoj mitologiji i verovanjima o zagrobnom životu. Začini i aromatične smole korišćene su u procesu balzamovanja kako bi se prikrili neprijatni mirisi i zaštitili mumificirani ostaci od štetočina i mikroorganizama. Ova nova metoda omogućava ne samo bolje razumevanje starih egipatskih običaja, već i doprinosi proučavanju njihovih kulturnih i religijskih verovanja.
Naučnici smatraju da bi ova inovativna metoda mogla imati široku primenu u arheologiji, kao i u drugim oblastima koje se bave očuvanjem istorijskih artefakata. Pored toga, pruža novu perspektivu za proučavanje starih civilizacija i njihovih tehnika očuvanja tela, što može pomoći u razumevanju njihovog načina života i verovanja.
Nakon uspešnog testiranja ove metode, istraživači planiraju da je primene na dodatnim uzorcima, što bi moglo dovesti do novih otkrića o starom Egiptu. Ova istraživanja takođe podsećaju na važnost očuvanja kulturne baštine i potrebu za razvojem neinvazivnih tehnika koje mogu pomoći u očuvanju dragocenih istorijskih artefakata za buduće generacije.
U zaključku, razvoj neinvazivne metode analize mirisa drevnih egipatskih mumija predstavlja značajan korak napred u arheologiji. Ova tehnika ne samo da omogućava bolje razumevanje starih običaja i tehnika mumifikacije, već i doprinosi očuvanju dragocenih arheoloških uzoraka, čime se obezbeđuje njihova zaštita i proučavanje u budućnosti.
