Sa velikom žalošću, Srpska akademija nauka i umetnosti (SANU) obaveštava javnost o smrti akademika Miro Vuksanovića, jednog od najistaknutijih srpskih književnika, koji je preminuo 6. februara 2026. godine u Novom Sadu u 82. godini života. Rođen je 4. maja 1944. godine u Krnji Jeli, Vuksanović je ostavio dubok trag u srpskoj kulturi kroz svoj bogat književni opus, kao i kroz svoje uredničke i bibliotečke aktivnosti.
Vuksanović je osnovnu školu završio u svom rodnom mestu, a višu realnu gimnaziju u Nikšiću. Godine 1969. diplomirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu, na Grupi za jugoslovensku i opštu književnost. Njegova karijera je započela kao profesor srpskog jezika i književnosti u Tehničkom školskom centru u Somboru (1970-1975), gde je takođe vršio dužnost pomoćnika direktora.
Od 1975. do 1988. godine, Vuksanović je bio upravnik Gradske biblioteke „Karlo Bijelicki“ u Somboru, gde je značajno povećao njen fond, dodavši više od sto hiljada knjiga. Tokom ovog perioda, pokrenuo je i izdavačku delatnost biblioteke, kao i časopis „Dometi“, gde je bio glavni urednik. Njegov doprinos bibliotekarstvu u Srbiji bio je nezanemarljiv, a njegovo upravljanje bibliotekom Matice srpske od 1988. do 2014. godine dodatno je obeležilo njegovu karijeru.
Vuksanović je bio ključna figura u razvoju elektronskog kataloga Biblioteke Matice srpske, koji je postao osnova Virtuelne biblioteke Srbije. Njegova urednička dela obuhvatila su više od 150 kataloga izložbi, kao i značajne serije knjiga, uključujući „Tragovi“ i „Katalog srpskih knjiga u Beču 18. veka“. Njegov rad nije ostao neprimećen, te je za svoje zasluge dobio brojne nagrade i priznanja, poput republičkih nagrada „Milorad Panić Surep“ i „Đuro Daničić“.
Od 2009. godine bio je dopisni član SANU, a od 2015. redovni član. Njegova uloga kao upravnika Biblioteke SANU od 2011. godine bila je od suštinskog značaja za razvoj akademske zajednice. Kao urednik, pokrenuo je i godišnjak Biblioteke SANU, kao i serije knjiga koje su obuhvatale pristupne besede srpskih akademika.
Vuksanović je bio aktivan i na polju književnosti, gde je objavio bogat opus koji uključuje dela poput „Kletva Peka Perkova“, „Semolj gora“, „Semolj zemlja“ i „Otvsjudu“. Njegova književna dela su prepoznata i nagrađivana, a među najznačajnijim priznanjima ističu se NIN-ova nagrada i nagrada „Meša Selimović“. Njegova sposobnost da kombinuje istraživanje i kreativnost učinila ga je jedinstvenim autorom u srpskoj književnosti.
Osim toga, obavljao je brojne važne funkcije, uključujući predsednika Upravnog odbora Andrićeve zadužbine i glavnog urednika „Bibliografije Ive Andrića“. Njegov rad u književnim i kulturnim institucijama doprinosio je očuvanju i promociji srpske književnosti i kulture.
Miro Vuksanović je ostavio neizbrisiv trag u srpskoj kulturi, a njegov odlazak predstavlja veliki gubitak za sve nas. Njegova posvećenost književnosti, bibliotekarstvu i kulturi doprinela je da se srpska književnost prepozna i na međunarodnoj sceni. Njegov bogat opus i profesionalna dostignuća nastaviće da inspirišu buduće generacije.
Na kraju, akademik Vuksanović će biti zapamćen kao istinski ljubitelj književnosti i kulture, čiji rad je oblikovao srpski kulturni pejzaž. Njegova smrt označava kraj jedne ere, ali njegov doprinos će živeti kroz dela koja je stvorio i ljude koje je inspirisao. Srpska akademija nauka i umetnosti izražava saučešće porodici i prijateljima, kao i svim onima koji su imali privilegiju da ga poznaju.
