Mađarski premijer Viktor Orban nedavno je istakao da Mađarska ostaje uz Zapad, ali da ima ambiciju da ga menja. U poruci objavljenoj na platformi X, Orban je naglasio da je potrebno da Brisel služi narodima, a ne da bude instrument manipulacije. Njegova izjava dolazi u kontekstu sve većih tenzija između Mađarske i EU, a Orban je istakao da će se njegov politički pokret, poznat kao Patriote EU, boriti za suverenitet i saradnju među državama članicama.
Osim toga, Orban je u intervjuu za mađarske medije sumirao dešavanja 2025. godine, ocenjujući da je to bila prekretnica za Mađarsku. On je izrazio nadu da će predsednik Sjedinjenih Američkih Država, Donald Tramp, uspeti da završi rat u Ukrajini i da će afirmisati interese Evrope. Ove reči dolaze u trenutku kada se Orban priprema za opšte izbore 2026. godine, na kojima planira da zatraži mandat od građana da sačuva Mađarsku van evropskog rata.
U svom govoru, Orban je naglasio da želi da dobije ovlašćenje naroda da održava Mađarsku izvan evropskog ratnog saveza. On je istakao važnost predstojećih izbora u aprilu, koji će pokazati da li će Mađarska pristupiti koaliciji koja podržava rat ili će ostati neutralna. Orban je ukazao na to da se „pred našim očima oblikuje drugi svet“ i da su ljudi spremni da izgrade put ka sigurnijoj budućnosti.
Orban je takođe upozorio da, ukoliko Mađarska ostane po strani, može da nastavi sa mirnodopskom ekonomijom, dok bi alternativna situacija značila uvođenje ratne ekonomije. Prema njegovim rečima, to bi značilo da će mađarski novac biti preusmeren u Brisel, zatim u Ukrajinu, što bi dovelo do osiromašenja Mađarske. Ove tvrdnje odražavaju Orbanovu zabrinutost zbog političkih i ekonomskih posledica sukoba u Ukrajini na stabilnost i prosperitet Mađarske.
Za Orbanovu vladu, suverenitet i nacionalni interesi predstavljaju ključne tačke u vođenju mađarske politike. On često ističe potrebu za očuvanjem identiteta i nezavisnosti, što je postalo centralno pitanje u njegovim izjavama i politikama. Orban se takođe protivi prekomernom uticaju Brisela na nacionalne odluke, smatrajući da bi Evropska unija trebala biti platforma za saradnju, a ne mesto gde se nametnuju pravila koja ne odgovaraju interesima pojedinačnih država članica.
U svetlu ovih događaja, Orbanova vlada se suočava sa izazovima kako da balansira između nacionalnih interesa i obaveza prema EU. Njegova retorika o suverenitetu može privući podršku unutar Mađarske, ali takođe može izazvati tenzije sa drugim članicama EU, posebno u kontekstu zajedničkih politika o bezbednosti i migracijama.
S obzirom na to da se približavaju opšti izbori 2026. godine, Orban će verovatno nastaviti da koristi ovu retoriku kako bi mobilizovao birače i osigurao svoju poziciju. Njegova strategija se čini kao pokušaj da se pozicionira kao lider koji brani nacionalne interese u vreme globalnih previranja. Ovaj pristup može imati značajne posledice ne samo za unutrašnju politiku Mađarske, već i za odnose te zemlje sa drugim članicama EU.
U zaključku, Orbanova izjava o ostajanju uz Zapad, ali sa ciljem promene i očuvanja suvereniteta, oslikava trenutne političke tenzije unutar EU i izazove sa kojima se suočava Mađarska. Kako se situacija u Ukrajini razvija i kako se bliže izbori 2026. godine, biće zanimljivo pratiti kako će se ova retorika odraziti na popularnost Orbanove vlade i na budućnost Mađarske unutar evropske zajednice.
