Staško Sondermajer ostao je upamćen kao simbol dečje hrabrosti i ljubavi prema otadžbini, a njegov život i žrtva podsećaju na značaj borbe za slobodu. Njegov grob se nalazi u selu Bogosavac kod Šapca, gde su ga sahranile žene iz ovog sela. Pre nekoliko godina, u centralnom delu Novog Beograda, u blizini nekadašnjeg starog aerodroma, jedna ulica dobila je ime po velikom srpskom pioniru vazduhoplovstva, Tadiji Sondermajera, ali u selu Rakovica, ispod Avale, postoji i ulica koja nosi ime Staška Sondermajera. Njegova priča je manje poznata, a zaslužuje da bude ispričana i zapamćena.
U vreme kada se Srbija suočila sa izazovima Velikog rata, Tadija i njegov brat Vladislav su se prijavili kao dobrovoljci. Stanislav, poznat kao Staško, bio je učenik šeste godine Druge beogradske gimnazije i nije se dvoumio da zatraži od oca da ga pusti da se bori. Iako je njegov otac, poznati beogradski hirurg Roman Sondermajer, pokušao da ga zaštiti od rata, Staško je odlučio da krene sam i ubrzo je poginuo na frontu.
Poginuo je 5. avgusta 1914. godine, svega nekoliko dana nakon što je stigao na front, u selu Bogosavcu. Njegovi saborci su ga ispratili s poštovanjem, znajući da se borio u prvim redovima. Iza njega je ostao dnevnik u kojem je opisao strahote rata, kao i tugu zbog gubitka majke. Ovaj hrabri dečak, koji je imao samo mesec dana do svog 16. rođendana, ostao je upamćen kao najmlađi srpski borac koji je poginuo časno, s puškom u ruci.
Počasna pesma posvećena Stašku napisala je Isidora Sekulić, koja je izrazila divljenje njegovoj hrabrosti i ljubavi prema Srbiji. U pesmi je opisala njegovu nevinost i strast prema borbi za slobodu, govoreći o njegovim čistim očima i ljubavi prema domovini. Njegov razredni starešina, Miodrag Ibrovac, takođe je ostavio zapis o Staškovoj hrabrosti i časti. U tom zapisu je naglašeno koliko je bio mlad, ali i koliko je bio slavan kao junak Trećeg konjičkog puka.
Na spomeniku koji se nalazi na njegovom grobu stoji natpis koji ga opisuje kao dobrovoljca 3. Konjičkog puka srpske vojske, rođenog u Beogradu 1898. godine, koji je hrabro poginuo braneći svoju otadžbinu. Njegov grob i uspomena na njega ostali su u srcima mnogih, a ulica koja nosi njegovo ime u opštini Rakovica predstavlja simbol sećanja na njegovu hrabrost i bezgranično junaštvo.
S obzirom na to da mnogi ne znaju priču o Stašku Sondermajeru, važno je da njegovo ime i uspomena na njega budu sačuvani kroz ovakve tekstove i obeležavanje mesta koja podsećaju na njegovu borbu za slobodu. Njegov život je primer kako čak i najmlađi mogu pokazati izuzetnu hrabrost i posvećenost, i kako njihova žrtva može da inspiriše buduće generacije. Uzimajući u obzir sve ove aspekte, ulica Staška Sondermajera postaje više od samo geografskog obeležja; postaje simbol borbe, hrabrosti i ljubavi prema otadžbini, koja nikada ne sme biti zaboravljena.
